"หะ... หา อะไรนะคุณปู่... ที่ห้ามเรียกเมีย เพราะอยากให้รีบแต่งให้เป็นเรื่องเป็นราวเหรอครับ"
คลาวด์ถามเสียงตะกุกตะกัก ทำหน้าไม่ถูกจนคราฟที่ยืนดูอยู่ข้างๆ หลุดขำออกมาเสียงดังลั่น
"เออสิวะ! ไอ้หลานสมองทึบ!"
คุณปู่คชาสบถพลางหัวเราะร่วน สะใจที่แกล้งหลานชายตัวดีจนหน้าซีดได้
"คนดีๆ อย่างหนูปริมเขาดูแลปู่แทบตาย แกจะมาเรียกเขาแค่เมียลอยๆ แบบไม่มีหัวนอนปลายเท้าได้ยังไง ปู่ไม่ยอม! จะเรียกก็ต้องเรียกภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเท่านั้นโว้ย!"
"โถ่คุณปู่... แกล้งผมซะใจหายใจคว่ำเลย"
คลาวด์ยกมือเกาหัวแกรกๆ หน้าแดงระเรื่อด้วยความอายที่ดันไปเถียงปู่เป็นชุดๆ แถมยังจะพายัยตัวเล็กหนีอีก
ส่วนปริมที่ยืนใจฝ่ออยู่เมื่อครู่ เมื่อได้ยินความจริงจากปากคุณปู่ ความอัดอั้นทั้งหลายก็เปลี่ยนเป็นความตื้นตัน จนน้ำตาไหลออกมาจริงๆ แต่รอบนี้เป็นน้ำตาแห่งความดีใจ เธอโผเข้าไปกอดเอวคุณปู่คชาไว้แน่น พลางซบหน้าลงกับอกท่านอย่า
