เช้าวันรุ่งขึ้น
บรรยากาศที่มหาวิทยาลัยเดิมที่ปริมคุยเคย ดูสดใสกว่าทุกวันที่ผ่านมา แสงแดดอ่อนๆ รำไรส่องกระทบตึกคณะที่ปริมเคยต้องเดินจากไปด้วยความเศร้าใจ แต่ในวันนี้เธอกลับก้าวเท้าเข้ามาด้วยความภาคภูมิใจและรอยยิ้มที่เต็มเปี่ยม
ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณคุณปู่คชา ที่หลังจากเอ็นดูหลานสะใภ้คนนี้เข้าเต็มเปา ท่านก็จัดการใช้อำนาจและบารมีที่มี สั่งย้ายปริมกลับมาเรียนที่เดิมทันที แถมยังกำชับอธิการบดีให้ดูแลหลานสะใภ้อัครโชติคนนี้ให้ดีที่สุดอีกด้วย
ขณะที่ปริมกำลังเดินสะพายกระเป๋าเป้ใบเก่งมุ่งหน้าไปยังห้องเช็คชื่อ สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นร่างคุ้นเคยที่นั่งอยู่ม้านั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ ฝุ่นเพื่อนสนิทคนเดียวที่คอยห่วงใยเธอมาตลอด กำลังก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสืออยู่
"ฝุ่น!"
ปริมตะโกนเรียกชื่อเพื่อนรักเสียงใส
ฝุ่นชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองตามเสียงเรียก พอเห็นว่าเป็นใครฝุ่นถึงกับตาค้าง หนังสือในม
