เวลาต่อมา
บรรยากาศภายในรถคันหรูเงียบกริบจนน่าอึดอัด มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่แผ่วเบา และไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่ปะทะผิวหนัง วาคิมนั่งนิ่งขรึม มือหนากำพวงมาลัยแน่น สายตาคมกริบจดจ้องอยู่เพียงท้องถนนเบื้องหน้า โดยไม่หันมามองคนข้างกายแม้แต่หางตา
ฝุ่นนั่งตัวลีบติดประตูรถ ความร้าวรานกึ่งกลางกายยังคงย้ำเตือนถึงบทเรียนอันรุ่มร้อนเมื่อเช้า เธอแอบลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างที่ดูเย็นชาของนายหัวหนุ่ม แล้วก็ได้แต่เม้มปากแน่น ความสับสนตีรวนในอก เขาเพิ่งจะกอดเธอแทบจมเขี้ยวไปเมื่อกี้ แต่ตอนนี้กลับทำเหมือนคนแปลกหน้า
รถคันหรูวิ่งมาเรื่อยๆ จนกระทั่งรถเลี้ยวเข้าสู่เขตที่ตั้งของคลับหรู วาคิมชะลอความเร็วลงก่อนจะเหยียบเบรกนิ่งสนิทที่หน้าทางเข้า ท่ามกลางสายตาของพนักงานที่เริ่มหันมามองรถคันคุ้นตา
หมับ!
“อ๊ะ! พี่วาคิม...”
ฝุ่นสะดุ้งสุดตัวเมื่อจู่ๆ มือหนาที่ดูแข็งแรงของเขา ก็เอื้อมมาบีบเข้าที่ต้นขาเนียนของ
