บทที่49 ขอให้เราจากกันด้วยดี
‘’ มันจะกอดกันร้องไห้ดราม่าอะไรนักหนาว่ะ ตอนมีโอกาสได้รักไม่รัก ตอนมีโอกาสได้ดูแลไม่ดูแล แต่พอถึงตอนที่จะไม่มีกันแล้วเสือกมาร้องห่มร้องไห้ ‘’ คนขับรถบ่นไม่หยุดเพราะอยากรีบทำงานนี้ให้ๆ จบๆ จะได้รีบหนีไปใช้ชีวิตตามที่ฝัน ในหัวของเขามีเพียงแค่จำนวนเงินมหาศาลที่จะได้รับ เขาอยากไปใช้เงินให้สนุก
‘’ นั้นสิ….รีบๆ ออกมาซักทีเถอะ เหม็นความรักโว้ย เดียวข้าจะส่งพวกเอ็งไปรักกันในปรโลกให้พอ!!!’ ’มือปืนจอมโหดเอ่ยอย่างรู้สึกเบื่อหน่ายกับฉากความรักตรงหน้า สำหรับเขาภาพเหล่านั้นคือสิ่งจอมปลอดและไร้ค่า มือปืนอย่างเขาไม่เคยรู้สึกอินกับเรื่องแบบนี้ สิ่งเดียวที่เขาบูชามีเพียงแค่เงินเท่านั้น มีเงินก็มีความสุข เงินเท่านั้นที่ทำให้อิ่มท้องและเงินเท่านั้นที่จะดลบัลดาลชีวิตที่ดีขึ้นได้ ไม่ใช่ความรักลมๆ แล้งๆ ที่จับต้องไม่ได้
ภากรกอดแพรไหมที่ร้องไห้ตัวสั่นไม่ได้ต่างกับเขาไว้ในอกแกร่ง ท่
