บทที่ 50 การรอบสังหารที่ไร้ความปราณี
-ปัง ปัง ปัง ปัง- เสียงปืนดังสนั่นไปทั่วทั้งบริเวรณในขณะที่ภากรกำลังยืนจูบหน้าผากแพรไหมอยู่ ร่างใหญ่โงนเง้น ก่อนจะยกมือขึ้นแตะไปที่หน้าอกและท้องของตัวเอง เลือดสีแดงไหลเปื้อนตามมือ แพรไหมชะงักอึ้ง ก่อนจะส่งเสียงกรี๊ดออกมาด้วยความตกใจ มือปืนในรถเก๋งคันเล็กสีดำขับหนีหายไปจากตรงนั้นด้วยความรวดเร็ว เมื่อแน่ใจว่าเป้าหมายถูกยิงจนร่างกายอาบชุ่มไปด้วยเลือดแล้ว
‘’ กรี๊ดดดดด กร ทำใจดีๆ ทำใจดีๆ ไว้นะ อึก ฮื้อๆ ทำใจดีๆ ไว้ ช่วยด้วย ตามรถพยาบาล ตามรถพยาบาลที’ ’แพรไหมที่ประคองร่างของภากรอยู่ในท่านั่งร้องขอให้ยามรักษาประตูที่พึ่งวิ่งออกมาจากตัวบ้านตามรถพยาบาล ภากรหายใจรวยรินแต่ยังคงมีสติ มือใหญ่ที่ชุ่มไปด้วยของเหลวสีแดงยกขึ้นเพื่อจะจับใบหน้าของคนรักที่กำลังขวัญเสีย
‘’ แพร อย่าร้อง ผม ไม่เจ็บ ไม่เจ็บหรอก แพรอย่าร้องเลยนะ แพรปลอดภัยไหม ปลอดภัยรึป่าว’ ’เขาเอ่ยถามเธอด้ว
