“คุณเภาคะ มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ” ไมร่าเดินตามลำเภาเข้ามาที่ห้องครัว
“อ่อ ไม่มีแล้วค่ะ จานนี้จานสุดท้ายแล้ว” ลำเภายิ้มรับก่อนจะยกจานไก่งวงจานสุดท้ายขึ้นมา
“งั้นเอามาให้ฉันช่วยถือดีกว่าค่ะ”
“ไม่เป็นไรเลยค่ะ แค่นี้เอง”
“เอามาเถอะค่ะ ฉันอยากช่วยจริง ๆ แค่มากินฟรีโดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้าก็เกรงใจจะแย่แล้ว” ไมร่าพูดติดเกรงใจ ก็เพราะพี่ชายของเธออย่างมาคัสดึงดันที่จะมาหาเหนือเมฆในวันนี้ให้ได้ เธอก็เลยไม่รู้จะทำยังไงจริง ๆ และเมื่อรู้ว่าณเรศกับหวังเฉินกำลังจะมาที่นี่เหมือนกันก็เลยถือโอกาสขอตามมาด้วยเลย
“ขอบคุณนะคะ” ลำเภาเมื่อรู้ว่าคงจะปฏิเสธไม่ได้จึงยอมยื่นจานไก่งวงไปให้ “แต่ไม่เป็นไรเลยค่ะ ไม่ต้องเกรงใจ ฉันว่าเทศกาลแบบนี้มีคนเยอะ ๆ น่าจะครึกครื้นกว่าเป็นไหน ๆ”
ไมร่าหัวเราะออกมาเล็กน้อยอย่างอารมณ์ดี “แต่ฉันว่าคุณเหนือเมฆคงไม่คิดแบบนั้นนะคะ” ดูได้จากสีหน้าตอนที่เห็นพวกเขาโผล่มากันน่ะ
ลำ
