“หนึ่ง ฮึบ! สอง ฮึบ! สาม ฮึบ! สี่ ฮึบ!”
“น้องอิงช้า ๆ หน่อยได้ไหม ทวดตามไม่ทันแล้วนะ”
“ห้า ฮึบ! คุณทวดตามน้องอิงให้ทันซิคะ แด๊ดดี๊บอกน้องอิงว่าคนเราต้องออกกำลังกายทุกวันถึงจาแข็งแรง หก ฮึบ! เจ็ด ฮึบ!
“แล้วไอ้แด๊ดดี๊มันเป็นใครเนี่ย ไม่ได้การละต้องส่งคนไปสืบ”
“แปด ฮึบ! เก้า ฮึบ!”
เสียงเจื้อยแจ้วผสมเสียงโวยวายที่ดังลอดผ่านเข้ามาทางช่องหน้าต่างทำให้ลำเภาที่กำลังหลับอุตุอยู่บนเตียงนุ่มค่อย ๆ ตื่นลืมตาขึ้นมา ทั้ง ๆ ที่เป็นสถานที่แปลกใหม่แต่เธอนั้นกลับหลับสนิทตลอดคืน
“เช้าแล้วเหรอเนี่ย” เสียงหวานพึมพำกับตัวเองก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปส่องยังหน้าต่างติดริมระเบียง มือบางเปิดแง้มมันออก ที่ด้านล่างตรงแปลงดอกไม้นั้นลำเภาเห็นอิงจันทร์กำลังกระโดดเชือกออกกำลังกายไปมาพร้อมกับตะโกนนับเลขดังลั่น ส่วนที่กระโดดตามอยู่ข้าง ๆ ก็คือชายชราอย่างเดลที่ตอนนี้ได้แต่ยืนหอบแฮ่ก ๆ แล้ว
“เฮียก็ ไม่ดูสังขารตัวเองเล
