ณ ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง...
นี่นับเป็นครั้งแรกในรอบหนึ่งปีที่เหนือเมฆได้กลับมาเหยียบที่นี่หลังจากไปคุมโรงงานที่อิตาลีมา
แม้จะยังเป็นช่วงต้นปี แต่ขึ้นชื่อว่าประเทศไทยก็ยังคงร้อนอบอ้าว โชคดีว่าที่นี่คือจังหวัดเชียงราย สภาพอากาศจึงไม่ได้ย่ำแย่มากนัก อย่างน้อย ๆ ตามป่าเขาแบบนี้ก็ยังพอมีลมหนาวพัดโชยมาบ้าง
“เดี๋ยวเราก็จะกลับถึงไร่กันแล้ว ดีใจไหมคะน้องอิง” เหนือเมฆที่นั่งอยู่ด้านข้างนั้นเอ่ยถามลูกสาวออกมา เวลานี้รถตู้ที่พวกเขานั่งมานั้นกำลังเคลื่อนตัวสู่ปากทางของไร่จันทรัช และที่แห่งนี้ก็คือบ้านของพวกเขาเอง
“ดีใจค่ะ น้องอิงคิดถึงคุณปู่กับคุณย่าแล้ว แล้วก็คิดถึงคุณทวดด้วย” เจ้าลูกกระต่ายตอบเสียงแจ๋ว ในอ้อมแขนนั้นยังคงกอดตุ๊กตาหมีสีชมพูที่ได้มาจากพ่อทูนหัวไว้แน่น
“แล้วเภาล่ะ... ตื่นเต้นไหม” เหนือเมฆเอ่ยถามลำเภาบ้าง หญิงสาวนั่งอยู่ที่ด้านข้างของอิงจันทร์อีกฝั่ง ใบหน้าหวานนั้นมีแววตื่นเต้นและป
