ชั่วขณะที่คาริสากำลังจับจ้องเขม็งอยู่ที่เหนือเมฆ ลำเภาก็อาศัยจังหวะนั้นใช้ศอกกระทุ้งกลับไปทางด้านหลังอย่างแรง แม้มือจะถูกจับมัดไพล่หลังไว้แต่ร่างกายก็ยังขยับได้
“โอ๊ย!” คาริสาที่ไม่ทันได้ตั้งตัวถึงกับเซถลาตัวงอ
ลำเภาไม่รอช้าใช้ฟันกัดซ้ำไปที่ท่อนแขนบางที่กำลังโอบล็อกคอของเธอไว้อีกทีจนจมเขี้ยว และเมื่อมันคลายออกสองขาก็ออกวิ่งมาทางเหนือเมฆทันที
“เภา!” เหนือเมฆเองก็ตะโกนเรียกชื่อของอีกฝ่าย เขาเตรียมตัวไว้อยู่แล้วถึงได้พยายามเบี่ยงเบนความสนใจของคาริสาไว้
“พวกแก! กล้าทำแบบนี้กับฉันเหรอ งั้นก็อย่าอยู่เลย” คาริสาเมื่อตั้งสติได้แล้วก็ตวาดลั่น ที่จริงเธอเองก็ไม่ได้คิดจะฆ่าลำเภาให้ตายทันที แต่คิดที่จะฆ่าให้ตายทั้งเป็นโดยการส่งออกไปขายที่ซ่องเพื่อเป็นนางบำเรอ เพื่อทำให้เหนือเมฆเจ็บช้ำน้ำใจมากที่สุด แต่ในเมื่อรนหาที่กันก็ตาย ๆ ไปตามกันซะตั้งแต่ตอนนี้
ปัง!
ไวกว่าความคิด... เมื่อคาริสากำลังยกปื
