“คุณเหนือครับ”
“น้องอิงกับลำเภาเป็นยังไงบ้าง” เหนือเมฆเอ่ยถามเลขาอย่างณเรศทันทีที่อีกฝ่ายเดินเข้ามาหา เขาเพิ่งวางสายจากเรนผู้เป็นพ่อไป
“ทั้งสองคนปลอดภัยแล้วครับ คุณหนูอิงจันทร์ไม่ได้รับบาดเจ็บมาก มีแค่รอยฟกช้ำเล็กน้อย แต่น่าจะตกใจกลัวมากบวกกับเหนื่อยจากการร้องไห้มาตลอดจึงทำให้หมดสติไป ตอนนี้นอนให้น้ำเกลืออยู่ ถ้าน้ำเกลือหมดขวดแล้วก็สามารถพากลับบ้านได้เลย”
“ส่วนคุณลำเภามีร่องรอยฟกช้ำบริเวณใบหน้าค่อนข้างเยอะ มุมปากแตกเพราะโดนกระแทกอย่างแรง แต่ภายในไม่มีอะไรบาดเจ็บร้ายแรงหรือเสียหาย ตรวจร่างกายเสร็จก็รับยาแล้วกลับบ้านได้เลยเหมือนกันครับ”
“อืม” เหนือเมฆพยักหน้า แววตาดูคลายกังวลลงหลายส่วน “งั้นฝากให้คุณไปจัดการเรื่องยาและก็ค่าใช้จ่ายให้ด้วยนะครับ”
“ครับ” ณเรศรับคำสั่งแต่ก็ยังไม่ยอมเดินไป “คุณเหนือครับ ผมว่าตอนนี้คุณรีบให้หมอผ่าเอากระสุนออกก่อนดีกว่านะครับ คุณเองก็อย่าลืมนะครับว่าคุณก็โดน
