และแล้วทุกคนก็ได้กลับสู่อิตาลีอย่างปลอดภัย เหนือเมฆก้าวเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาอย่างเหนื่อยล้า
“เฮ้อ ได้กลับมาบ้านสักที” ใบหน้าหล่อเหลามองไปรอบ ๆ บริเวณบ้านที่เขาไม่ได้กลับมาหลายอาทิตย์ ทุกอย่างยังคงเรียบร้อยเหมือนเดิม มีเพียงแค่พวกฝุ่นผงที่เพิ่มขึ้นมาเท่านั้น
“เหนื่อยไหมคะเฮีย หิวหรือเปล่า” ลำเภาเดินตามเข้ามาพร้อมกับบอดี้การ์ดสองนายที่กำลังทยอยขนสัมภาระเข้ามาให้ด้วย
“ไม่หิวครับ เภาล่ะเหนื่อยไหม หิวหรือเปล่า มาเหนื่อย ๆ ไม่ต้องทำอาหารเองหรอกเดี๋ยวเฮียพาออกไปกินข้างนอกก็ได้” เหนือเมฆเสนอ
“เอางั้นเหรอคะ” ลำเภาทำท่าคิดเล็กน้อย “แล้วน้องอิงล่ะคะ จะไปรับน้องอิงที่คฤหาสน์ของคุณคาเตอร์ด้วยไหม”
พอพูดถึงเจ้าลูกกระต่ายน้อยเหนือเมฆก็หน้าหงิกขึ้นมาทันที “น้องอิงนะน้องอิง แทนที่กลับมาแล้วจะมาอยู่กับปะป๊าก่อนดันแจ้นตามพ่อทูนหัวอย่างเจ้าคาเตอร์นั่นไปซะได้ เฮอะ!”
ท่าทางของเหนื
