“เภาเป็นของเฮียนะ เป็นของเฮียคนเดียว”
ลำเภายกมือขึ้นลูบผมสีดำขลับของเหนือเมฆอย่างแผ่วเบา ลมหายใจของเธอนั้นยังคงหายใจหอบถี่ไม่เข้าที่ดี “ค่ะ เฮียก็เป็นของเภาคนเดียวเหมือนกัน ต่อไปนี้เฮียห้ามมีคนอื่นแล้วนะคะ ไม่งั้นเภาจะช่วยน้องอิงตุยท้องคนพวกนั้นแน่”
“ฮ่า ๆ ๆ” เหนือเมฆหัวเราะลั่น ทำไมแม่กระต่ายน้อยกับเจ้าลูกกระต่ายน้อยของเขาช่างน่ารักแบบนี้นะ “ไม่มีหรอก ใครจะไปกล้าล่ะ”
“ดีมากค่ะ ถ้างั้นก็ลุกออกไปได้แล้วค่ะ เภาจะไปเข้าห้องน้ำ” ลำเภาพูดจบก็ทำท่าจะดันตัวของเหนือเมฆออก แต่ก็ถูกอีกฝ่ายกดข้อมือทั้งสองข้างลงกับเตียงไว้
“ทำอีกได้ไหมคะ เฮียยังไม่อยากออกจากตัวหนูเลย” แทบไม่รอคำตอบเหนือเมฆก็เริ่มขยับตัวอีกครั้ง
“อ่ะ เฮียเหนือ” ลำเภารู้สึกได้ว่าตัวตนของชายหนุ่มนั้นเริ่มขยายพองคับแน่นในตัวของเธอขึ้นมาช้า ๆ ก่อนที่เหนือเมฆจะโน้มใบหน้าเข้ามาขบกัดที่ซอกคอของเธอเบา ๆ จากนั้นก็ไล่ลงมาที่หน้าอกที่ตอนนี
