กลิ่นไอของฤดูหนาวโชยพัดมาต้องกาย บรรยากาศเย็นสบายกำลังคืบคลานเปลี่ยนผ่านเข้าสู่ความเงียบสงบ แต่คงไม่ใช่กับที่นี่...
ผัวะ!
“ไอ้บ้าเอ้ย! นี่มึงกล้าต่อยกูเหรอ”
“ทำไมกูจะไม่กล้า! มากกว่านี้กูก็กล้าเว้ย!”
“หนอย! งั้นมึงก็อย่าอยู่เลย!”
“ก็มาสิวะ!!”
ผัวะ!
เสียงหมัดกระทบเนื้อผสมปนเปกับเสียงด่าทอตะโกนดังลั่นก้องไปทั่วบริเวณลานกว้างที่มีบรรดาพวกรถ อะไหล่และเครื่องยนต์ที่ยังทำค้างไว้อยู่รอบ ๆ อุปกรณ์ต่าง ๆ เวลานี้ตกกระจัดการจายเต็มพื้น
“เอาเลยอเล็กซ์! เฮ! ซัดมันเลย”
“อย่าไปยอมมันนะมาติน! สู้มัน!”
ไม่เพียงแม้แต่เสียงหมัดกระทบเนื้อและเสียงด่าทอแล้ว เสียงเฮลั่นเสียงตะโกนเชียร์จากคนรอบข้างก็ปลุกเร้าให้คู่กรณียิ่งปะทุเดือดดาลเข้าไปอีก ลำบากไปถึงคนห้ามทั้งสองที่ตอนนี้ก็แทบจะเอาไม่อยู่แล้ว แถมยังโดนลูกหลงไปตาม ๆ กันแล้วด้วย
“หยุดเดี๋ยวนี้! ฉันสั่งให้พอ” ณเรศที่พยายามดึงรั้งร่างใหญ่โตของมา
