และไม่ต้องให้พูดซ้ำ ความเงียบงันก็เข้าครอบคลุมทั่วบริเวณราวกับมีใครมาชักปลั๊กออก
ทุกสายตาต่างจ้องมองมาที่เหนือเมฆเป็นตาเดียว ทั้งอเล็กซ์และมาติน เหล่าคนงานรอบ ๆ หน้าถอดสีกันเป็นแถว ณเรศเองก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อ เพราะนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นชายหนุ่มอยู่ในโหมดนี้ คงจะมีแค่หวังเฉินที่หยิบเมล็ดแตงโมมานั่งแทะเล่นและมองดูเหตุการณ์อยู่เงียบ ๆ เท่านั้น
“งื้อ~ ปะป๊าดุ ๆ แย้ว” อิงจันทร์หันมากระซิบกระซาบกับพี่เลี้ยงสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ
“งั้นพวกเราก็ยิ่งไม่ควรเข้าไปกวนปะป๊ารู้ไหมคะ” ลำเภาเองก็กระซิบกระซาบกับเจ้าลูกกระต่ายน้อยคืน จะว่าไปแล้วเธอเองก็ยังไม่เคยเห็นเหนือเมฆในเวลาทำงานแบบนี้เช่นกัน
เหนือเมฆค่อย ๆ ปรับอารมณ์ของตัวเองให้เย็นลง ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่เข้าใจเหตุผลของคนทั้งคู่ แต่ปัญหานี้มันคงไม่จบลงง่าย ๆ ด้วยการใช้กำลัง
“แต่คุณเหนือครับ ที่ผ่านมาผมก็ทำงานเต็มที่มาตลอด วันหยุดบางครั้งผมก็มาทำ
