ความรู้สึกไม่สบายใจนั้นเกิดขึ้นกับเหนือเมฆตั้งแต่ที่รู้ว่าบลูโน่ ราอูล ก็มาร่วมในงานเลี้ยงนี้ด้วย แม้จะยังไม่ได้เจอหน้ากันใกล้ ๆ ชัด ๆ แต่เขาก็แอบเห็นอีกฝ่ายกำลังเอ่ยทักทายและยืนพูดคุยกับคนที่มาร่วมงานอยู่ไม่ไกล
บลูโน่ ราอูล... ชายวัยกลางคนที่ยังคงดูดีกว่าอายุอยู่มาก ใบหน้าคมเข้มตามแบบฉบับของลูกครึ่งชาวตะวันออกกลาง ร่างสูงใหญ่ผิวแทน ไว้หนวดเคลาเล็กน้อย ผมสีดกดำแซมด้วยสีดอกเลาจน์ยิ่งส่งให้อีกฝ่ายดูน่าเกรงขามและมีอำนาจมากขึ้นไปอีก มีริมฝีปากจะยกยิ้มแต่แววตาสีนิลเจ้าเล่ห์กลับเย็นชามืดมน ด้านหลังนั้นมีบอดี้การ์ดสองคนคอยเดินตามติดตลอดไม่ห่างกาย
นี่น่ะเหรอมาเฟียอิตาลี?
ดูยังไงก็เป็นแค่ไอ้แก่โรคจิตชัด ๆ!
ที่บอกว่าเป็นไอ้แก่โรคจิตเพราะเหนือเมฆนั้นดูออก ธุรกิจดำมืดอย่างพวกยาเสพติดและค้าอาวุธเถื่อนคงไม่ใช่ธุรกิจเพียงอย่างเดียวที่ชายคนนี้ทำ แม้จะยังสืบไม่พบและไม่มีหลักฐาน และก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้
