เข้าใจที่ผมพูดไหมงั้นเหรอ...
เข้าใจก็บ้าแล้ว!
นี่คงนับเป็นครั้งที่ร้อยได้แล้วมั้งที่ลำเภานั้นพลิกตัวไปมาอยู่บนที่นอน โชคดีที่เด็กหญิงตัวน้อยที่นอนอยู่ข้าง ๆ เหนื่อยจากการเดินทางจนหลับลึกมาก ไม่เช่นนั้นด้วยแรงโยกไหวของเตียงที่ยวบไปยวบมาอาจเป็นการปลุกให้อิงจันทร์ตื่นขึ้นมาได้
“เฮ้อ~” ลมหายใจถูกพ่นออกมาเบา ๆ อีกครั้ง จนมาถึงตอนนี้เธอยังคงงงและตกใจกับเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ไม่หาย หลังจากที่คุณเหนือเมฆประกาศกฎข้อใหม่ออกมา ลำเภาก็ถึงกับยืนอึ้งไปหลายนาที ไอ้เรื่องที่ว่าในระหว่างที่ทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงของอิงจันทร์นั้นห้ามเอาเวลาไปทำอย่างอื่นหรือว่าละเลยต่อเด็กหญิงอันนี้เธอพอจะเข้าใจ แต่ไอ้เรื่องที่ห้ามให้เธอสนใจหรือเข้าใกล้ผู้ชายคนอื่นเกินความจำเป็นแบบนี้น่ะมันใช่หรือเปล่า?
ทั้ง ๆ ที่ตอนนั้นอยากจะอ้าปากถามออกไปว่าเรื่องนี้มันเกี่ยวกับการทำหน้าที่พี่เลี้ยงของเธอยังไง แต่อาจจะเป็นเพราะร่างที่ย
