“ละ หลับตาเหรอคะ” ลำเภาถามซ้ำตะกุกตะกัก
“ใช่ ก็อยากรู้ไม่ใช่เหรอว่าผมจะให้คุณทำอะไร”
น้ำเสียงนุ่มทุ้มของเหนือเมฆทำให้ลำเภาถึงกับขนลุก เธอรู้สึกจั๊กจี้อย่างบอกไม่ถูก และที่สำคัญแก้มของเธอนั้นก็ดูเหมือนกับจะร้อนผ่าวขึ้นมาด้วย
“คะ คุณเหนืออย่าแกล้งเภาสิคะ” ลำเภาก้มหน้างุด แล้วทำไมเธอต้องเขินด้วยเนี่ย
แต่ถึงอย่างนั้นชายหนุ่มกับยื่นหน้าเข้ามาใกล้ นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มจ้องมองสบเข้าไปในตากลมโตราวลูกกวางน้อยคล้ายกับกำลังสำรวจเข้าไปอ่านใจ “แล้วใครบอกคุณกันว่าผมแกล้ง... ผมจริงจังต่างหาก”
ลำเภานิ่งชะงักไปทันที ตอนนี้เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสถานการณ์ในตอนนี้มันคืออะไร หญิงสาวรู้เพียงแค่ว่าด้วยน้ำเสียงหวานนุ่มละมุนน่าฟังและสายตาลุ่มลึกที่คุณเหนือเมฆส่งมาให้นั้นมันทำให้เธอขยับไปไหนไม่ได้
นี่คุณเหนือเมฆกำลังล่อลวงเธออยู่ใช่หรือเปล่า...
ยิ่งใบหน้าหล่อเหลาขยับเข้ามาใกล้มือบางก็ยิ่งจิกเกร็งกำเข้าหากันแน่น
