หมอกจาง ๆ ยามเช้าที่ลอยอ้อยอิ่งปกคลุมยอดดอยสูงเสียดฟ้าในจังหวัดเชียงใหม่เป็นสัญญาณแห่งการเริ่มต้นวันใหม่ที่แสนสดชื่น อากาศบนยอดดอยปุยในวันนี้หนาวเย็นยะเยือกต่างจากพื้นราบราวกับอยู่คนละประเทศ กลิ่นหอมของดอกนางพญาเสือโคร่งและไอชื้นของป่าสนสร้างความรู้สึกผ่อนคลายให้กับผู้มาเยือน
แต่ความสงบเงียบของธรรมชาติกำลังจะถูกแทนที่ด้วยเสียงเจื้อยแจ้วของคณะทัวร์วีไอพีที่เพิ่งเดินทางมาถึง
“ปะป๊า หนาว ปากสั่นพั่บ ๆ เลย” เสียงเล็ก ๆ ของอินทร์ธรณ์วัยสามขวบกว่าดังขึ้น เจ้าตัวเล็กในชุดเสื้อไหมพรมตัวหนาสีน้ำเงินเข้ม สวมหมวกไหมพรมที่มีหูหมีอยู่ข้างบนยืนกอดอกตัวสั่นดิก ๆ พ่นไอสีขาวออกมาทางปากเหมือนหัวรถจักรไอน้ำไม่มีผิด
“หนาวก็ต้องขยับตัวสิครับลูก จะได้อุ่น” เหนือเมฆในชุดเสื้อโค้ทกันลมสีเขียวขี้ม้าสุดเท่ก้มลงรูดซิปเสื้อให้กับเจ้าลูกลิงจนชิดคอ
“อากาศดีจังเลยนะคะเฮีย สดชื่นมาก ๆ” ลำเภาสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มป
