ตะวันดวงโตลาลับขอบฟ้าตามการหมุนของโลกทิ้งไว้เพียงแสงสีส้มอมม่วงระบายทั่วผืนฟ้ากว้างเหนือไร่กว้างเขียวขจี กลิ่นควันไฟจาง ๆ ลอยมาตามสายลมยามเย็นผสมผสานกับกลิ่นหอมหวนของตะไคร้ใบมะกรูดที่ปลูกอยู่ริมรั้ว บรรยากาศของไร่จันทรัชในยามพลบค่ำช่างเงียบสงบและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ที่หาไม่ได้ในเมืองกรุง
“ปะป๊า ไฟลุก ไฟลุกท่วมเลย!” อินทร์ธรยืนเกาะขอบโต๊ะม้าหินอ่อน ดวงตากลมโตเบิกโพลงจ้องมองถ่านไม้สีแดงฉานที่กำลังปะทุประกายไฟเปรี๊ยะปร๊ะอยู่ในเตาดินเผา
“ใจเย็นครับลูกพี่ นี่แค่เตรียมเตาครับ” เหนือเมฆผู้ผันตัวจากมาเฟียอิตาลีมาเป็นมือวางอันดับหนึ่งด้านการจุดเตาถ่าน โดยมีเรนผู้เป็นพ่อคอยกำกับอยู่ห่าง ๆ เขาใช้พัดสานโบกพัดวีอย่างขะมักเขม้นจนเหงื่อซึมหน้าผาก
“วันนี้น้องอินจะได้กินของดีที่สุดในโลกเลยนะรู้ไหม” อิงจันทร์พูดพลางนั่งเท้าคางรออย่างใจจดใจจ่อ ตรงหน้าเธอมีถ้วยน้ำจิ้มสุกี้โรยงาขาวคั่วหอม ๆ วางเตรียมพร้อมไว้แ
