หลังจากต่อรองเป็นขอใส่คืนนี้ อัญภัทรก็แทบกลั้นใจตายในห้องน้ำกับสภาพตัวเอง ตอนที่ไม่ได้ใส่ชุดยั่ว ๆ คนตัวใหญ่ก็ไม่เคยให้พัก ตอนนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยว่าจะได้หลับตอนไหน
แสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องกระทบร่างระหงที่นั่งตัวสั่นระริกอยู่บนเตียงกว้าง ชุดนอนซีทรูลูกไม้สีแดงเพลิงที่เพื่อนชายใจออกสาวตัวดีส่งมาให้ บัดนี้มันได้ทำหน้าที่ของมันอย่างสมบูรณ์แบบ... นั่นคือการ
‘เปิดเปลือย’
ถามหน่อยปิดส่วนไหนได้บ้าง อย่าเรียกว่าชุดนอน เรียกชุดไม่ได้นอนเถอะ!
เนื้อผ้าบางเบาแนบไปกับผิวขาวจัดราวกับหยวกกล้วยของอัญภัทร ยอดอกสีหวานชูชันดันเนื้อผ้าลูกไม้ออกมาท้าทายสายตาคนหื่นกระหาย ส่วนด้านล่างก็...พอกัน
จีสตริงเส้นน้อยแทบจะปิดบังความอวบอูมไม่ได้เลย ยิ่งมองยิ่งเห็นร่องรอยความเป็นสาวที่ปิดซ่อนอยู่รำไร
“สวย... สีแดงมันขึ้นกับผิวคุณจริง ๆ อัญญา” พ่อเลี้ยงหมอกครามครางต่ำในลำคอ สายตาคมกริบกวาดมองเรือนร่างยั่ว
