เสียงน้ำตกซัดสาดกระทบโขดหินดังแว่วมาแต่ไกล รถกระบะคันเดิมแล่นมาจากในไร่เข้ามาจอดเทียบท่าในเขตพื้นที่ส่วนบุคคลท้ายไร่ภูตะวัน ซึ่งเป็นพื้นที่หวงห้ามที่พ่อเลี้ยงหมอกครามสงวนไว้พักผ่อนส่วนตัวเท่านั้น
“ถึงแล้ว... น้ำตกผาอิงดาว” หมอกครามดับเครื่องยนต์ หันมาบอกตุ๊กตาหน้ารถที่ทำตาโตตื่นเต้นกับภาพธรรมชาติเบื้องหน้า
“สวยจังเลยค่ะ!” อัญภัทรลืมความระบมเมื่อคืนไปชั่วขณะ รีบเปิดประตูรถลงไปสูดอากาศบริสุทธิ์ น้ำตกขนาดกลางไหลหลั่นลงมาจากชะง่อนหน้าผาหินสูงชัน ตกลงสู่แอ่งน้ำสีมรกตใสกิ๊งเบื้องล่าง รายล้อมด้วยป่าไผ่และโขดหินน้อยใหญ่ที่ดูร่มรื่นและเป็นส่วนตัวสุด ๆ
เนื่องจากไร่พ่อเลี้ยงอยู่ใกล้เขตอุทยานทำให้พื้นที่ผืนใหญ่ตรงท้ายไร่อีกฟากติดกับน้ำตก และตั้งอยู่ในเขตไร่ของเขาทำให้เขาสามารถทำทางที่รถวิ่งผ่านจนถึงน้ำตกได้
“ชอบไหม?” เขาเดินตามมายืนซ้อนหลัง วางคางเกยไหล่เธอ “ชอบค่ะ... น้ำใสน่าเล่นมาก”
“งั้นก็ลงไ
