หลังจากพายุฤดูร้อนลูกใหญ่ที่พัดกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งตลอดทั้งคืนได้ผ่านพ้นไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นไอดินและความชุ่มฉ่ำของหยาดน้ำฝนที่เกาะพราวตามยอดหญ้า
บรรยากาศยามเช้าของไร่ภูตะวันในวันนี้จึงดูสดใสและเย็นสบายกว่าทุกวัน สายลมเย็น ๆ พัดโชยเอื่อยผ่านหน้าต่างที่เปิดแง้มไว้ นำพาความสดชื่นเข้ามาขับไล่ความอับชื้นและความร้อนระอุจากกิจกรรมรักอันเร่าร้อนที่เพิ่งสงบลงไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน
ภายในห้องนอนกว้างขวางบนเรือนใหญ่ที่เงียบสงบถูกแสงแดดยามสายที่สาดส่องผ่านผ้าม่านเนื้อดีเข้ามาทาบทับลงบนเตียงนอนหนานุ่ม กระทบกับเปลือกตาบางของคนที่กำลังนอนหลับใหลอย่างมีความสุข... หรือเปล่า?
อัญภัทรขยับตัวบิดขี้เกียจช้าๆ ด้วยความเคยชินเมื่อรู้สึกถึงแสงสว่างที่รบกวนการนอน แต่ทว่า... ทันทีที่ขยับกายความทรมานจากกิจกรรมเมื่อคืนแสดงออกทันที
“โอ๊ย...” เสียงครางแผ่วหลุดออกมาจากริมฝีปากแห้งผาก ความเจ็บร้าวแล่นปราดไปทั่วสรรพา
