สำนักงานไร่ภูตะวัน - เช้าวันรุ่งขึ้น
เสียงโทรศัพท์สำนักงานที่กรีดร้องระงมมาตั้งแต่แปดโมงเช้า เปรียบเสมือนเสียงไซเรนเตือนภัยพิบัติที่กำลังคืบคลานเข้าสู่ไร่ภูตะวัน พ่อเลี้ยงหมอกคราม นั่งกุมขมับอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ เบื้องหน้าเขามีเอกสารแฟกซ์และอีเมลแจ้งเตือนที่ถูกปรินท์ออกมากองพะเนิน
“ครับ... ผมเข้าใจครับ... แต่ทางเราส่งของตรงเวลามาตลอด คุณภาพก็เกรดเอ... ทำไมจู่ ๆ ถึงยกเลิกสัญญาล่ะครับ?”
เขาพยายามข่มน้ำเสียงให้ปกติที่สุดขณะคุยกับปลายสายที่เป็นคู่ค้าส่งออกไวน์รายใหญ่ แต่คำตอบที่ได้รับกลับมาทำให้เส้นเลือดข้างขมับของเขาเต้นตุบ ๆ
‘ขอโทษจริงๆ ครับพ่อเลี้ยง... เบื้องบนสั่งมา... เราขัดไม่ได้จริงๆ’
ตู๊ด... ตู๊ด... ตู๊ด... สายตัดไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่น่าอึดอัด
นี่เป็นธุรกิจใหม่ที่กำลังจะสร้างกำไรเป็นกอบเป็นกำให้กับเขา แล้วทำไมต้องมาพังชั่วข้ามคืน...เรื่องนี้ไม่ชอบมาพากลแล้วล่ะ
