หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจลับในห้องลองชุด และพ่อเลี้ยงหมอกครามจัดการเหมาชุดชั้นในเกือบทั้งร้านเพื่อปิดปากพนักงานสาวที่ยืนหน้าแดงอยู่หน้าห้อง ชุดชั้นในส่วนหนึ่งเขาหิ้วกลับและอีกส่วนหนึ่งถูกส่งไปที่ไร่ เพราะจะขนไปวันนี้คงไม่หมดและเสียเวลารอ
ทั้งคู่ก็เดินออกมาจากห้างสรรพสินค้าด้วยสภาพที่... แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
พ่อเลี้ยงหมอกครามเดินล้วงกระเป๋าด้วยท่วงท่ามาดมั่น ใบหน้าหล่อเหลาดูสดชื่น แจ่มใส และอิ่มเอิบราวกับเพิ่งได้รับประทานยาอายุวัฒนะมาหมาด ๆ ริมฝีปากหยักได้รูปยกยิ้มมุมปากตลอดเวลาจนสาว ๆ ที่เดินผ่านต้องเหลียวหลังมอง
ผิดกับอัญภัทร ที่เดินตัวลีบเกาะแขนเขาแน่นราวกับกลัวจะล้ม...สภาพของเธอดูรู้เลย ว่าเพิ่งผ่านสมรภูมิรบมาอย่างหนักหน่วง ผมเผ้าที่เคยจัดทรงสวยบัดนี้ยุ่งเหยิงเล็กน้อยเหมือนคนเพิ่งตื่นนอน ริมฝีปากบวมเจ่อแดงฉ่ำจากการถูกบดขยี้ และแก้มที่ยังแดงระเรื่อไม่จางหาย
“เดินดีๆ สิคุณ... ทำไมเดิน
