สองวัน... สองวันเต็มๆ ที่อัญภัทรขังตัวเองอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมที่เคยคิดว่าเป็นวิมาน แต่บัดนี้มันกลับกลายเป็นนรกบนดินที่จองจำทั้งร่างกายและวิญญาณของเธอเอาไว้
หลังจากคืนอัปยศที่เขาใช้เธอเป็นเครื่องมือประกาศศักดาต่อหน้าพราวพิลาส พ่อเลี้ยงหมอกครามก็หายหัวไปจากเรือนใหญ่ อ้างว่ามีธุระด่วนต้องไปดูงานที่โรงบ่มไวน์ต่างอำเภอและจะค้างที่นั่นสองคืน ทิ้งให้เธอเผชิญหน้ากับความว่างเปล่าและร่องรอยความบอบช้ำตามลำพัง
ร่างบางในชุดลำลองเรียบง่ายยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง สายตามองทอดไปยังทุ่งดอกกระเจียวไกลลิบ ๆ ที่เริ่มลงแปลงปลูกแล้ว และมันคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด
‘มาลูบดอกกระเจียวแก้เคล็ด... เหอะ! งมงายสิ้นดี’
อัญภัทรแค่นยิ้มสมเพชตัวเองในใจ เธออุตส่าห์ดั้นด้นมาไกลถึงที่นี่เพราะเชื่อคำแนะนำของซินแสและคำแนะนำของแม่ว่า ถ้าได้ลูบคลำดอกไม้รูปร่างประหลาดนั่นแล้วจะเจอเนื้อคู่ จะพ้นเคราะห์ จะมีความรักดีๆ
