หัวใจของเขาเต้นระรัวทันทีที่รู้ว่าไข่มุกมีลูกถึงสามคน แถมยังต้องเลี้ยงตามลำพังเด็กๆ ดูอายุราวสองถึงสามขวบและเมื่อนับเวลาย้อนกลับไป ก็พอดีกับช่วงที่เธอลาออกจากงานพอดี เธอจากไปเพราะท้องอย่างนั้นเหรอ?
“พ่อของเด็กไม่ติดต่อมาเลยเหรอ” เขาถามด้วยน้ำเสียงเรียบแต่แฝงความหนักแน่น
“ป้าได้ยินเท่านี้จ้ะ เห็นว่าหนูไข่มุกหนีมาอยู่ที่นี่คนเดียว ตั้งแต่ตั้งท้องแล้วไม่เคยมีผู้ชายหน้าไหนโผล่มาอีกเลย” ป้านวลตอบตามที่รู้
คิรินทร์ขมวดคิ้วมองเด็กทั้งสามที่กำลังวิ่งเล่นกันอยู่ ลำตัวเล็กๆ ผมหยักศกนิดๆ แบบเดียวกับเขาตอนเด็กยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกบางอย่างบีบรัดหัวใจ
“ไปตามเด็กเข้ามา” เขาเอ่ยเสียงนิ่ง แต่แววตายังคงจับจ้องสามแฝดไม่วาง
“เอ่อ ป้าว่ารอหนูไข่มุกกลับมาก่อนดีกว่านะคะ เด็กๆ ซนมาก”
“ไปตามมา!” น้ำเสียงเด็ดขาดจนป้านวลสะดุ้ง เขาต้องการเห็นหน้าเด็กพวกนั้น
เด็กทั้งสามยืนเรียงกันเป็นแถวตัวเล็กๆ มองชายร่างสูงด้วย
