คิรินทร์นั่งรอคเชนอยู่หน้าบ้าน ใจเต้นแรงเพราะมีเรื่องค้างคาอยู่ในใจมานาน ที่ผ่านมาเขาคิดแค่ว่ารู้สึกผิดต่อไข่มุก พอมาเจอกันอีกครั้งมันไม่ใช่แบบนั้นเลย เขาไม่รังเกียจที่จะเลี้ยงดูลูกของหญิงสาว
“แกมานั่งอะไรอยู่ตรงนี้” คเชนถอนหายใจ เขามองคิรินทร์ด้วยสายตาเรียบเฉย แต่แฝงความหนักใจ
“อากับไข่มุกเป็นอย่างที่คนอื่นพูดกันจริงๆ ใช่ไหม” เขาถามเสียงต่ำ ใจร้อนอยากได้คำตอบไวๆ
“ทำไมเรียกกันสนิทแบบนั้น รู้จักกันมาก่อนเหรอ” คเชนเลิกคิ้ว
“ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ” คิรินทร์พูดสั้นๆ แล้วถอนหายใจอีกครั้ง
“แล้วแกอยากรู้อะไร”คเชนเอ่ยทิ้งไว้ท่าทีสงบเรียบ แต่ก็ทำให้คิรินทร์รู้สึกได้ถึงแรงกดดันจากคำถามที่ยังค้างคาอยู่ในใจ
“อากับไข่มุกเคยนอนด้วยกันไหม”
“ไอ้คิน!” คเชนเหนื่อยที่จะตอบคำถามนี้ เขาเอ็นดูไข่มุกและลูกๆ ของเธอไม่น้อย ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาถึงถูกชะตากับเจ้าสามแฝดนั่น
“ฉันสั่งแกไว้เลยนะว่าห้ามทำอะไรหนูมุกเด
