"แม่อยากให้หนูช่วยคุยกับตาใหญ่หน่อย"
"เรื่องที่เขาทำร้ายร่างกายคนอื่นใช่ไหมคะ"
"ใช่จ้ะ" จะบอกว่านางหมดปัญญาแล้วก็คงได้ เพราะกนกจันทร์รู้นิสัยลูกชายคนนี้ดี ถ้าเขาบอกไม่..หัวเด็ดตีนขาดก็คือไม่ เหมือนเรื่องที่ให้เข้าไปทำงานในโรงงาน เพื่ออยากให้รับช่วงต่อจากพ่อนั้นแหละ
"ค่ะเดี๋ยวหนูจะลองคุยกับคุณใหญ่ดู"
"ขอบใจหนูมากนะ"
"คุณท่านไม่ต้องขอบใจหนูหรอกค่ะ" เธอยังไม่แน่ใจเลยว่าเขาจะรับฟังไหม ทั้งพ่อแม่และก็น้องสาวยังไม่ฟังใครสักคนเลย แล้วเธอเขาจะยอมฟังเหรอ
วันจันทร์ค่อยๆ ก้าวเดินขึ้นบันไดมาโดยมีสายตาของกนกจันทร์มองตามแบบมีความหวัง
ก๊อก ก๊อก
"ใครวะ!" เสียงตะโกนออกมาถาม
แกร็ก..แกร็ก.. วันจันทร์ลองหมุนลูกบิดประตูดูแต่มันก็ถูกล็อกไว้จากด้านใน
"กูถามว่าใคร!"
"ฉันเองค่ะ"
"มีอะไร"
"ฉันเอาน้ำมาให้คุณดื่ม" น้ำที่เธอถือติดมือขึ้นมาด้วยพอได้เป็นข้ออ้างหน่อย
แกร็ก..พันฤทธิ์ยอมเปิดประตูให้เพราะกำลัง
