บทที่ 34

1345 คำ

"ขอโทษ" พูดแค่นี้พันฤทธิ์ก็หันหลังแล้วออกจากห้องไป โดยไม่รอว่าอีกฝ่ายจะยกโทษให้ไหม "ดิฉันต้องขอโทษแทนลูก ขอโทษจริงๆ นะคะ นิสัยแกเสียแบบนี้ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว มันก็เป็นความผิดของอิฉันนี่แหละที่เลี้ยงลูกไม่ดีเอง" "แม่เลี้ยงอย่าพูดแบบนั้นสิครับ โตเป็นควายแล้วยังจะให้คนอื่นมาดัดนิสัยอีก ผมขอโทษครับที่พูดแรงไป" เป็นใครก็โมโหอยู่ดีๆ เอาขวดมาแทงลูกชาย ปลัดพิชิตก็เลยใส่อารมณ์หน่อย วันจันทร์ทำแค่มองตามเขาไปแต่เธอไม่ได้เดินออกไปด้วย หญิงสาวหันกลับมามองคนที่นอนอยู่บนเตียงด้วยความสงสาร "ขอน้ำหน่อยครับพ่อ" "เดี๋ยวฉันเอาให้ค่ะ" หญิงสาวรีบเดินไปรินน้ำแล้วก็ส่งแก้วนั้นให้ กวินพยายามยกมือขึ้นจะรับแก้วน้ำ แต่ไม่มีแรงพอ เพราะเขายังใช้แรงมากไม่ได้ "ถ้างั้นฉันขอป้อนนะคะ" วันจันทร์ขยับเข้าไปใกล้กว่าเดิม แล้วก็แนบแก้วลงกับริมฝีปากของคนที่ยกศีรษะขึ้นมาได้เล็กน้อย "ทำอะไรของเธอ" เพล้ง.. "โอ๊ย" ด้วยความตกใ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม