เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์คันเก่าดังแผดก้องทำลายความเงียบสงัด ขณะที่ก้องบิดคันเร่งผ่านประตูรั้วไม้ระแนงสูงตระหง่านเข้าสู่เขตคฤหาสน์ไม้สักทองอันร่มรื่น สองข้างทางขนาบด้วยต้นไม้พันธุ์ไทยโบราณที่แผ่กิ่งก้านครึ้มจนแดดยามบ่ายส่องลงมาไม่ถึงพื้นดิน สนามหญ้าสีเขียวขจีที่ถูกตัดแต่งราวกับพรมราคาแพงให้ความรู้สึกสงบเงียบจนน่าเกรงขาม ก้องดับเครื่องยนต์ลงในโรงรถด้วยมือที่สั่นเทา เหงื่อเย็นชื้นซึมผ่านฝ่ามือจนแฮนด์รถเปียกชุ่ม
เขาเดินมุ่งหน้าไปยังตัวบ้านไม้สักที่ยกใต้ถุนสูงเปิดโล่ง ลมพัดผ่านจางๆ หอบเอากลิ่นไม้สักหอมอ่อนๆ มาปะทะใบหน้า แต่กลับไม่ช่วยให้ใจที่รุ่มร้อนของเขาสงบลงได้เลย สายตาของเขามองไปที่โต๊ะไม้สักขนาดยักษ์ตัวเดียวนิ่ที่ตั้งเด่นอยู่กลางลาน ความเงียบเชียบที่ไร้เงาชายฉกรรจ์ยืนคุมเชิงอย่างที่จินตนาการไว้ กลับยิ่งทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าสู่อาณาจักรของพญาราชสีห์ที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อได้ทุกเ
