บรรยากาศภายในโรงอาหารของบริษัทในช่วงพักเที่ยงเต็มไปด้วยความจอแจของพนักงาน แต่ที่โต๊ะตัวยาวริมหน้าต่าง ก้อง กลับนั่งเหม่อลอยอยู่เพียงลำพัง เบื้องหน้าของเขามีเพียงจานข้าวแกงที่ดูเหมือนจะไม่ได้ถูกแตะต้องเลยแม้แต่น้อย เขานั่งเขี่ยเม็ดข้าวในจานไปมาอย่างไร้จุดหมาย ดวงตาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดโฟกัส
“อ้าวไอ้ก้อง! วันนี้ฉายเดี่ยวเหรอวะ?” ชัย เพื่อนสนิทในแผนกเดินเข้ามาทักพลางวางจานข้าวลงบนโต๊ะฝั่งตรงข้าม
“แล้วน้องดาวไปไหนเสียล่ะ ปกติเห็นตัวติดกันยังกับปลาท่องโก๋ แต่นี่ไม่เห็นมาโรงอาหารด้วยกันสองวันแล้วนะเว้ย โรงอาหารดูจืดชืดไปเลยไม่มีสาวสวยมานั่งเป็นขวัญตา”
ก้องสะดุ้งเล็กน้อย เขาพยายามปั้นหน้ายิ้มที่ดูฝืนธรรมชาติที่สุดเท่าที่จะทำได้
“อ๋อ... พอดีดาวเขาไม่สบายน่ะชัย ปวดหัวตัวร้อนนิดหน่อย”
“เออๆ ฝากบอกน้องดาวด้วยนะว่าพวกพี่ๆ คิดถึง ให้หายไวๆ ล่ะ” ชัยพูดพลางตักข้าวเข้าปาก โดยไม่ได้สังเ
