ภายในโถงบ้านไม้หลังเก่าที่อบอวลไปด้วยกลิ่นธูปหอมจางๆ และกลิ่นไม้ชื้นอับตามกาลเวลา แสงวูบวาบจากจอโทรทัศน์สาดกระทบลงบนแหย่งไม้สักขัดมันจนเกิดเงาสะท้อนที่ดูหม่นหมอง แก้ว นั่งทอดหุ่ยอยู่เคียงข้าง แอน เมียสาววัยขบเผาะที่อยู่ในชุดเสื้อยืดสายเดี่ยวสีขาวบางเบา เนื้อผ้าแนบไปกับผิวเนียนละเอียดเผยให้เห็นเนินอกอิ่มที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจรวยริน กางเกงขาสั้นกุดอวดเรียวขาขาวผ่องยาวสลวยที่ตัดกับสีเข้มของไม้สัก ช่างเป็นภาพที่เย้ายวนและเซ็กซี่เกินกว่าจะเป็นเพียงแม่บ้านธรรมดา
ทันทีที่เสียงมอเตอร์ไซค์ดับลงพร้อมร่างของก้องที่เดินโงนเงนเข้ามา กลิ่นสุรายาดองฉุนกึกพุ่งเข้าปะทะจมูกอย่างรุนแรงจนแอนต้องยกมือน้อยขึ้นปิดป้องจมูกพลางขมวดคิ้ว
“พี่ก้อง! เมามาเชียว นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ?” แอนร้องถามหน้าตาตื่น ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างมองดูสภาพชายหนุ่มที่เคยองอาจ บัดนี้ใบหน้าแดงก่ำ ตาปรือปรอยและฉ่ำวาวด้วยหยาดน้ำตาที่คลอเบ้
