แอน... รงค์... ก้อง....!!

ที่บ้านของแก้ว ณ เวลาไล่เลี่ยกัน… บรรยากาศในวงเหล้าเริ่มตึงเครียดขึ้นในความรู้สึกของก้อง แอนเดินกลับเข้ามานั่งที่เดิมด้วยแววตาฉ่ำวาวและพวงแก้มที่แดงระเรื่อ สักพักก้องจึงเดินตามเข้ามาสมทบ เขาทรุดกายลงนั่งที่เดิม กลิ่นน้ำอบจากตัวแอนยังคงอวลอยู่ในลมหายใจ แอนลอบมองตากับก้องครู่หนึ่ง เป็นประกายตาที่รู้กันเพียงสองคนถึงรสคาวกามที่เพิ่งฝากฝังไว้ในห้องน้ำ “เอ่อ... ผมขอตัวไปนอนก่อนนะ รู้สึกไม่ค่อยดี เหมือนจะเป็นไข้ยังไงไม่รู้” ก้องเอ่ยขัดจังหวะวงเหล้าพลางยันกายลุกขึ้น “อ้าว! จะรีบไปไหนวะไอ้ก้อง พรุ่งนี้ก็วันหยุด มึงจะรีบไปไหนวะ?” รงค์ที่เริ่มเมามายตะโกนไล่หลังเสียงยานคาง แก้วมองดูลูกชายด้วยแววตาที่เป็นห่วง แกพาซื่อคิดไปว่าก้องคงจะคิดมากเรื่องอีสะใภ้จนล้มหมอนนอนเสื่อ แต่ก็พูดอะไรต่อหน้าแอนและรงค์ไม่ได้ “เออๆ ถ้าไม่ไหวก็ไปนอนซะ” ก้องพยักหน้ารับแล้วรีบเดินเลี่ยงออกไปทันที โดยมีสายตาแฝงนัยความรุ่