หลังจากวันนั้นเป็นต้นมา อารัณย์พยายามที่จะโทรติดต่อพริ้มพราว แต่โทรเท่าไหร่เธอก็ไม่รับสาย ครั้นจะไปหาเธอที่บ้านก็ไม่เหมาะสม เขาพยายามตั้งสติ ไม่คิดอะไรให้มากมายนัก คิดเสียว่าเธอคงจะคร่ำเคร่งกับการอ่านหนังสือ แต่ที่ไหนได้... รุ่นน้องที่สนิทกันในคณะ ส่งรูปพริ้มพราวไปกินข้าวกับดิศกร เดือนมหาวิทยาลัยที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งให้เขาดู เขาแทบจะขว้างโทรศัพท์ทิ้งให้แตกกระจาย แต่เสียดาย ไม่อยากซื้อใหม่ จึงได้แต่กำไว้แน่นจนเอ็นขึ้นข้อมือ
“พริ้มพราว!”
เขาไลน์ไปหาเธอถี่ๆ แต่จู่ๆ เธอก็บล็อกไลน์เขา อารัณย์โมโหสุดขีด นี่เหรอความรักของเธอ ในขณะที่เขากำลังพยายามสร้างเนื้อสร้างตัว ทำทุกอย่างเพื่อเธอ แต่เธอเลือกที่จะนอกใจเขา ไหนเธอว่าจะอดทนรอเขาไง
อารัณย์ไปดักรอพริ้มพราวที่มหาวิทยาลัย พอเธอเรียนเสร็จเธอก็เดินลงบันไดมาพร้อมกับเพื่อนๆ เธอหัวเราะพูดคุยกับเพื่อนในห้องอย่างสบายใจ ต่างจากเขาที่คิดมาก กังวลจนไ
