“อากัสสส”
เสียงใส ๆ ของแก้วตาดังคับสนามบิน ก่อนจะรีบพุ่งตัวไปหาผู้เป็นอาที่ไม่ได้เจอกันหลายเดือน
“หนูคิดถึงอากัสที่สุดในโลกเลยค่ะ”
ใบหน้าสดใสเงยขึ้นพูดเอาใจขณะที่กอดอีกฝ่ายไว้แน่น
“อาก็คิดถึงหนูเหมือนกัน”
กัสนั่งลงอย่างระมัดระวัง แม้ตอนนี้ท้องจะยังไม่โต ขยับตัวไม่ลำบาก แต่เธอก็ต้องระวังห้ามให้ตัวเองล้มหรือให้อะไรมากระทบท้อง
“แล้วทำไม... ท้องอากัสถึงไม่โตคะ”
เธอแสดงแววตาสงสัยจนปิดซ่อนไม่มิด เพราะได้ยินพ่อกับแม่บอกว่าตอนนี้ท้องของอากัสกำลังมีเด็กตัวเล็ก ๆ นอนขดตัวอยู่ด้านใน แล้วท้องเล็กขนาดนี้ จะเป็นไปได้ยังไงกัน
“อากัสเพิ่งท้องได้สองเดือนเองแก้วตา น้องที่อยู่ด้านในตัวเล็กเท่านี้”
ว่าแล้วบัวตองที่เพิ่งเดินตามมาถึงก็ยกมือขึ้นจีบเล็ก ๆ ให้ลูกสาวดู
“พอเวลานานไป ท้องอากัสก็จะใหญ่ขึ้น ๆ แล้วพอครบเก้าเดือน คุณหมอก็จะช่วยเอาน้องออกมาค่ะ”
“อ๋อ เข้าใจแล้วค่ะ”
เด็กช่างพูดพยักหน้ารัว พลันยก
