กอดให้หายคิดถึง

บททดสอบกลางวันจบลงอย่างสมบูรณ์ แต่ก็ใช่ว่ากลางคืนเขาจะได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มอิ่ม เพราะบัวตองไม่อนุญาตให้เขาเข้านอนในห้องเลย แม้จะมีห้องรับแขกว่างอยู่ เขาต้องนอนที่โซฟาไม้แข็ง ๆ หน้าทีวีจอใหญ่กลางบ้านเท่านั้น หลังจากได้ฟังคำพูดของบัวตอง ทั้งพ่อและแม่ต่างคัดค้านกันใหญ่ แต่ก็ไม่มีใครสามารถชนะบัวตองได้ ท้ายที่สุดปวินเลยต้องนอนที่นั่นเพียงลำพัง แต่เขาก็ไม่ได้ปริปากบ่นแม้แต่คำเดียว ไม่ได้ขอขึ้นไปนอนที่ไหน แต่ยอมทำตามความต้องการของบัวตองแต่โดยดี ตอนนี้เลยกลายเป็นบัวตองที่คิดหนัก เกรงว่าเขาจะถูกยุงหามไปกิน และคิดมากไปต่าง ๆ นานา เพราะจุดที่ปวินนอนไม่ได้มีหมอน ไม่มีผ้าห่ม หรือแม้กระทั่งมุ้งไว้กันยุง เธอปล่อยให้เขานอนเปล่า ๆ ไปแบบนั้น จนกลายเป็นเธอเองที่เอาแต่นอนพลิกตัวไปมาบนที่นอนเพราะหลับไม่ลง “จะอยู่ได้จริงเหรอวะ” เธอลุกพรวดออกจากเตียงสีชมพูในชุดนอนลายหมีตัวโปรด พลางเม้มปากเล็กน้อยอย่างครุ