“ดิฉันไม่ทราบจริงๆ ค่ะท่านว่าทั้งท่านประธานและท่านรองไปไหนกัน” สรารัตน์ยืนยันหนักแน่นกับนางกันตา หลังจากที่หญิงสาวถูกเรียกมาสอบถามเรื่องของกันตธรและกันต์ธีร์
“นี่มันบริษัทอะไรกัน ทำเป็นเด็กเล่นขายของไปได้ทั้งประธานทั้งรองประธานหายหัวไปไหนกัน แล้วเธอเป็นเลขาประสาอะไรเจ้านายไปไหนไม่รู้เรื่อง”
“ท่านประธานไม่ได้แจ้ง ดิฉันเรียนถามแล้วแต่ท่านไม่ว่าอะไรค่ะ” สรารัตน์ชี้แจง
“ก็อย่าให้ฉันรู้แล้วกันว่าเธอรวมหัวกันหลอกฉันไม่งั้นเธอตกงานแน่ ออกไปได้แล้วเห็นแล้วรกหูรกตา พวกเธอนี่เสียเงินจ้างไปมันก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย”
นางกันตาคาดโทษและไล่อีกฝ่ายออกจากห้อง สรารัตน์ออกมาถึงโต๊ะของตัวเองแล้วถอนใจโล่งอก ตั้งแต่ทำงานที่นี่มาหลายปีเพิ่งมีวันนี้ที่เธอลำบากใจที่สุด
จะบอกว่าไม่รู้ว่ากันตธรและน้องชายของเขาไปไหนก็คงไม่ใช่ แต่เธอก็ไม่สามารถพูดได้จริงๆ นางกันตาอาจจะน่ากลัวแต่เธอกลัวกันตธรไล่เธอออกมากกว
