25

1507 คำ

“เสี่ยครับ ที่สั่งได้แล้วครับ” เจ้าของโรงสีที่มีขนาดใหญ่แทบจะเรียกได้ว่าที่สุดในภาคหันกลับไปให้ความสนใจลูกน้องคนสนิทหลังจากที่เข้ามาตรวจสอบความเรียบร้อยของบรรจุภัณฑ์ซึ่งมีปัญหาในการส่งออกคราวก่อน อีกทั้งยังตั้งใจว่าจะอยู่ดูบัญชีที่นี่ต่อ กับข้าวที่เหลือจากมื้อเที่ยงโดยการนำมาจากบ้านก็คงจะได้รวมเป็นมื้อเย็นไปอีกเช่นเคย ทั้งที่เมื่อก่อนต่อให้จะทำงานดึกดื่นแค่ไหนหากไม่นึกถึงสุขภาพสิบเพชรพรรณรายณ์ก็คงจะจบลงด้วยนมกล่องเพียงกล่องเดียว ทว่าเดี๋ยวนี้ต่อให้จิรากรจะจอดแวะร้านอาหารมีชื่อเสียงในตัวเมืองแค่ไหนเขาก็ทานไปได้ไม่กี่คำแล้วนึกถึงกับข้าวที่บ้านมากกว่า การมีอยู่ของบัวหอมเริ่มจะทำให้เขาเสียคนแล้วจริง ๆ เพราะถ้าต้องบินไปทำงานที่ต่างจังหวัด หรือสัมมนาอะไรสำคัญเขาจะกินอยู่อย่างไร เนื่องจากเธอไม่ใช่ภรรยาจริง ๆ จะให้พาไปลำบากด้วยทุกที่ก็ไม่ได้ ฉะนั้นหากมันยังเป็นแบบนี้อยู่สิ่งที่ตัดสินใจไว้ก็คงจ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม