“เมื่อกี้คุณลุงว่ายังไงนะคะ”
“ตาวินได้รับบาดเจ็บระหว่างออกปฏิบัติหน้าที่ ตอนนี้ยังไม่ได้สติเลย”
หลังกลับมาจากรับประทานอาหารกับผู้เป็นตาซึ่งไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากนัก แต่ก็สามารถรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายนั้นคงจะรู้สึกผิดกับสิ่งที่กระทำลงไปเป็นอย่างมาก บัวหอมก็แทบจะไปไม่เป็นกับประโยคที่ได้ยินเมื่อสักครู่ โดยทั่วไปก็ทราบแหละว่างานราชการตำรวจมันมีความสุ่มเสี่ยงมากแค่ไหน แต่ก็คงจะไม่มีใครเตรียมใจให้คนใกล้ตัวได้รับบาดเจ็บเช่นนี้
“คุณลุงจะบินไปหาพี่วินใช่ไหมคะ งั้นบัวไปด้วยค่ะ”
“แต่ว่า—”
“ตอนนี้ไม่มีเรื่องไหนสำคัญเท่าพี่วินแล้วนะคะ”
“งั้นขึ้นรถ เราต้องรีบไปสนามบินกันด่วนเลย”
“ค่ะ”
สิบเพชรพรรณรายณ์ไม่ได้อยากที่จะยอมแพ้แล้วกลับบ้านเกิดมาก่อน ทว่าด้วยภาระหน้าที่เขาก็ไม่อาจจะทิ้งให้ลูกน้องคนสนิทหรือหลานชายดูแลได้ทั้งหมด จากที่ได้เจอบัวหอมไปวันนั้น เขาไม่ได้มีเจตนาที่จะหลอกลวงเธอซ้ำสอง
แต่ด้วยความที
