ติ๊ด!!
มือถือเครื่องหรูแผดเสียงร้องลั่นทำให้ร่างบางที่อ่อนเพลียตลอดทั้งคืนนิ่วหน้าก่อนจะขยับกายหนีเสียงนั้นแต่เมื่อขยับเธอพลันรู้สึกปวดร้าวไปทั้งร่างและโทษคนที่ใช้แรงงานตลอดทั้งคืน
“อืม”
เพียงไม่นานเสียงมือถือก็สงบลงตามมาด้วยเสียงขานรับของไนต์ ร่างบางที่รู้สึกตัวแล้วเลยแกล้งหลับเพราะกลัวเขาจะรู้ว่าเธอตื่นแล้ว
[พบคุณเจ้าสมุทรแล้วครับ]
“ที่ไหน!!”
ร่างสูงผุดลุกขึ้นจากเตียงนอนทันทีเมื่อได้ลูกน้องโทรมาแจ้งถึงสิ่งที่เขาต้องการรู้มากที่สุดในตอนนี้ทุกอย่างจะได้เคลียร์สักทีรวมถึงความปลอดภัยแม่และซีด้วย
[คฤหาสน์หรูแถวชานเมืองผมส่งโลเคชันให้แล้วนะครับ ตอนนี้ลุงฉีกำลังเตรียมคน]
“ไม่ต้อง”
[คุณไนต์หมายความว่ายังไงครับ]
“ฉันจะไปคนเดียว”
[ไม่ได้นะครับมันอันตราย]
กายแกร่งลุกขึ้นยืนทำให้ร่างบางที่แอบหรี่ตามองอยู่รีบหลับตาปี๋เพราะนึกว่าเขาจะโป๊แต่เปล่าเลยเขาสวมกางเกงนอนเธอเลยถอนหายใจออกมาก่อน
