“เด็กมึงปากดีฉิบหาย”
ร่างสูงใบหน้าคล้ายคลึงไนต์อยู่ถึงหกส่วนปรายตามองทั้งคู่เขม็ง มือหนาวางซิการ์ลงบนที่เขี่ยซิการ์ก่อนจะทรุดกายลงบนโซฟาขนาดใหญ่และยกขาขึ้นไขว่ห้างด้วยท่าทางสบาย
“ซีไม่ใช่เด็กกู”
นัยน์ตากลมโตของไซซีหันขวับไปมองทันทีเมื่อเขาเอ่ยออกมาอย่างน้อยก็ให้เกียรติแม้ยังไม่มีสถานะอะไรชัดเจน
“จะเด็กหรือไม่เด็กก็เรื่องของมึง ที่มาวันนี้มีอะไร”
เจ้าสมุทรวาดแขนพาดโซฟามองทั้งคู่ยืนแนบชิดกันแล้วอดหมั่นไส้ไม่ได้ เขาพอจะรู้มาบ้างว่าน้องชายคนละแม่คนนี้กำลังมีความสัมพันธ์กับทายาทของหวงหลง(ชวัลกร)ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ควร
“นายจะไม่เชิญเรานั่งหน่อยเหรอ”
ไซซีเอ่ยออกมาด้วยความปากไวเพราะเธอยืนนานแล้วรู้สึกเมื่อยขาเอามากๆ เลยเผลอเอ่ยออกมา
“ก็นั่งสิ ใครห้ามนั่งกัน”
“อ้าว”
ใครจะไปรู้ก็เห็นไม่พูดอะไรฉันพึมพำกับตัวเองก่อนพี่ไนต์จะพาเดินมานั่งโซฟาฝั่งตรงข้ามกับเจ้าสมุทรได้ยินจากที่เขาเล่ามาผู้ชา
