อ้อมแขนอบอุ่นคุ้นเคยสอดเข้ามาโอบรัดร่างของเธอเข้าหาตัวเขา ส่วนมืออีกข้างก็ช้อนศีรษะเล็กไว้ราวกับป้องกันอันตราย เมื่อใบหน้าแนบอกแกร่ง เดวาจึงไม่รู้ว่าตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้นนอกจากแรงโอบรัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่เราพลิกตลบอยู่พื้นหลายรอบจนกระทั่งทุกอย่างสงบลง เสียงกรีดร้องดังลั่นพลันเงียบกริบ
“อือ”
เดวาพยายามเงยหน้าขึ้นมาจากอกแกร่งอย่างยากลำบาก เสื้อยืดสีดำและช็อปสีแดงเข้มเต็มไปด้วยคราบสกปรกเพราะฝุ่นตามพื้นถนน เธอครางในลำคอเพราะเจ็บจากการแทกเล็กน้อย
“บาดเจ็บเหรอ!” น้ำเสียงแหบแห้งแต่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและยังยกมือขึ้นมาจับใบหน้าของเธอหันไปมา ทำให้เดวาเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง
“พี่ราม เดไม่เป็นอะไร”
เมื่อตั้งสติได้หญิงสาวก็รีบลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว โดยมีรามิลลุกขึ้นตามมาติด ๆ ดวงตากลมโตกวาดสายตาสำรวจร่างของเขาอย่างแนบเนียนจนกระทั่งไม่พบบาดแผลก็เบาใจ เพราะถ้าเป็นอะไรเพราะเธอมันคงรู้สึ
