เสียงแจ้งเตือนข้อความที่ดังขึ้น เดนิสรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอ่าน และเป็นของคนที่เธอกำลังรอคอย
พี่จ๋า : อีกครึ่งชั่วโมงนะครับ
เดนิส : แรดน้อยของพี่จ๋าพร้อมแล้วค่ะ (ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แฝงความเจ้าเล่ห์ขณะพิมพ์ตอบกลับไป)
พี่จ๋า : พร้อมไปถนนคนเดิน?
โฮปรู้สึกว่ามีความหมายอื่นซ่อนอยู่ในคำว่าพร้อมของคนน้อง ยิ่งไม่ได้รับข้อความตอบกลับในทันที ก็ทำให้รอลุ้นว่าจะมีรูปหลักฐานความพร้อมส่งกลับมาหรือไม่
เดนิส : พร้อมเป็นของพี่จ๋า
เดนิสตอบกลับไป ตามด้วยภาพตัวเองในชุดเสื้อครอปสีขาวตัวสั้นเผยให้เห็นหน้าท้องแบนราบ กางเกงขาสั้นสีเดียวกัน สวมทับด้วยเสื้อเชิ้ตสีชมพูหวานตัวบาง นอนอยู่บนเตียง
“ไม่ต้องไปแล้วมั้งแบบนี้” โฮปกัดฟันกรอด ความอดทนอดกลั้นแทบพังทลาย อยากพุ่งตัวไปหาเด็กจอมยั่วเสียเดี๋ยวนี้ แล้วลงโทษด้วยจูบร้อนแรง...
“ไม่ไปไม่ได้นะคะ ทุกคนรอคุณชนกันต์กล่าวปิดการสัมมนาของวันนี้อยู่ค่ะ” ความคิดของโฮปถ
