“พี่ขออาบน้ำก่อน แล้วไปหาอะไรกินที่ถนนคนเดินกันครับ” เพราะไม่อยากผิดคำพูดกับคุณป๊าของเดนิส โฮปหักห้ามใจทั้งที่ความต้องการล้นปรี่ ถอยออกจากร่างเย้ายวน หันหากางเกงที่ถอดทิ้งไปเองกับมือ เมื่อเจอแล้วก็คว้ามาใส่คืนให้คนน้อง
“พี่จ๋าไปบวชเถอะ บวชไม่ต้องสึกเลยนะ บวชจนเป็นเจ้าอาวาสไปเลย” เสียงกระเง้ากระงอดประชดประชันคนพี่
“ยี่สิบนาทีครับ” โฮปคว้าท้ายทอยของคนน้องให้แหงนเงย แล้วโน้มหน้าเข้าหา จูบปากเล็กช่างว่า ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ
ปกติแล้วเขาใช้เวลาอาบน้ำสิบถึงสิบห้านาทีเท่านั้น แต่ครั้งนี้ต้องใช้เวลาจัดการความร้อนรุ่มที่กำลังเล่นงานเขาอย่างร้ายกาจ
ความทะเล้น เดนิสก้าวเดินไปหยุดยืนหน้าห้องน้ำ ไม่ได้ไร้เดียงสาจนไม่ประสีประสา ความแข็งขืนที่ส่วนกลางกายของคนพี่ต้องได้รับการปลดปล่อย
“อ๊ะ...อ่า~~” น้ำเสียงครางกดต่ำอื้ออึงในลำคอที่เดนิสไม่เคยได้ยินดังเล็ดลอดออกมาจากห้องน้ำ ใบหน้าหวานเริ่มขึ้
