“นิกนิกดื่มนมนะ ดื่มนมนิกนิกแข็งแยง” คิณณ์ค่อยๆ ก้าวเท้าด้วยความระมัดระวังที่สุด เพราะกลัวว่านมในแก้วที่ตนถือมาจะกระฉอกก่อนถึงมือแม่
“นิกกิงผงไม้ ผงไม้มีประโยชน์ฉุดๆ” จิณณ์เดินแซงพี่ชายฝาแฝดนำผลไม้มาให้คนเป็นแม่
“น่ารักกันจริงๆ เลย ขอแม่จุ๊บหน่อย” หลังจากรับจานผลไม้กับแก้วนม เดนิสก็ประคองท้ายทอยของลูกชายแล้วจรดริมฝีปากลงบนหน้าผากทีละคน
“นิกมีกำยังใจแย้ว” สองหนุ่มน้อยยิ้มจนแก้มทั้งสองข้างเป็นรอยบุ๋มลึกและตาหยี
“แล้วพ่อจ๋าล่ะคะ” หายเข้าไปในครัวด้วยกัน แต่คนเป็นสามีไม่เห็นตามลูกชายออกมาสักที
“แหวะไม่เฉดเยย” จิณณ์บอกคนเป็นแม่ ตอนปอกผลไม้ไม่มีอาการผิดปกติใดๆ แต่ในขณะที่รินนมใส่แก้ว กลิ่นของนมทำให้โฮปเกิดอาการคลื่นไส้ สาเหตุก็มาจากอาการแพ้ท้องแทนเมีย แม้อายุครรภ์ของเดนิสจะเข้าไตรมาสที่สาม อีกไม่นานคิณณ์กับจิณณ์ก็จะได้เจอกับน้องแล้ว
“แม่ไปลูบหลังให้พ่อจ๋าก่อนค่ะ” เดนิสเป็นห่วงคนพี่
“นิก
