“มันจะเกินหน้าเกินตากันเกินไปแล้วนะ” เสียงโวยวายของแบล็คเวลส์ดังขึ้นกลางวงหลังจากได้รับรู้ว่ากำลังจะมีหลานเพิ่ม ขณะที่พ่อครัวใหญ่อย่างขลุ่ยกำลังทำเมนูสารพัดกุ้งให้กับหลานๆ
“ตกใจหมดเยย” เจ้าแฝดที่นักขัดสมาธิรอคอยสะดุ้งโหยง ยกสองมือวางประสานบนอกของตัวเอง
“พี่แบล็คเวลส์จะเสียงดังทำไมเนี่ย หลานตกใจขวัญหนีหมดพอดี ขวัญเอ่ยขวัญมานะคะ” เสียงดุๆ ของเพียงออ ก่อนเสียงนั้นจะละมุนเมื่อช่วยเรียกขวัญหลาน
“เราต้องเร่งเครื่องแล้วล่ะ”
“ทะลึ่ง!” เพียงออถลึงตาใส่ชายหนุ่ม อยากจะเอานิ้วจิ้มตาที่ฉายแววกรุ้มกริ่ม อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่ ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร เธอไม่ใช่เจ้าแฝดสองขวบนะที่จะยังไม่ประสีประสา
“เย่งเครื่องยด ยดแยงแซงทางโค้ง ฟิ้ว~”
“ยดจิณณ์แยงฉุด แซงทุกโค้งเยย”
“คุงตาทำยดแยงๆ ให้คิณณ์”
“คุงตาทำยดแยงๆ ให้จิณณ์ด้วย”
“คุงตาทำยดแยงเก่งที่หนึ่ง” เจ้าแฝดพูดพร้อมชูนิ้วชี้ขึ้นมาให้กับความเก่
