“พัชชา ณัชชา หมดเวลาดูทีวีแล้ว ได้เวลาอาบน้ำแล้วค่ะ” เสียงของแม่ที่พูดกับน้องสาวทำให้คิณณ์กับจิณณ์ที่กำลังทำการบ้านหันไปมองเพื่อดูอากัปกิริยาของน้องทั้งสอง เมื่อยังปกติจึงหันกลับมาสนใจการบ้านของตัวเองต่อ และจะคอยหันมองเป็นระยะ
“ตูนไม่จบเยย” พัชชาบอกคนเป็นแม่ แต่สายตายังคงจับจ้องที่หน้าจอทีวีขนาดใหญ่
เดนิสกับโฮปไม่ห้ามลูกๆ ดูทีวีหรือเล่นโทรศัพท์ แต่ต้องดูหรือเล่นตามเวลาที่กำหนดเท่านั้น และต้องอยู่ในความดูแลอย่างใกล้ชิดเพื่อรับชมในสิ่งที่เหมาะสมตามวัย
“พรุ่งนี้ค่อยดูต่อค่ะ”
“ตูนจบก่อง” ณัชชาต่อรองคนเป็นแม่
“เวลาของวันนี้หมดแล้วนะคะ”
“หนูต่อเวยาดูตูน” พัชชาขอต่อเวลาที่จะดูการ์ตูนต่อ เช่นเดียวกับณัชชาที่ก็ขอต่อเวลาดูการ์ตูนจนจบเรื่อง
“ต่อเวยาดูตูนจบ”
“พัชชากับณัชชากำลังดื้อกับแม่อยู่นะ” ในเมื่อพูดไพเราะลื่นหูไม่ได้ผล เสียงของเดนิสจึงดังและขึงขังขึ้น เช่นเดียวกับท่าทางของเธอ และนั่นทำใ
