แน่นอนว่าการที่น้ำมนต์มาเรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน ถึงแม้จะคนละคณะ แต่กรย่อมเดินหน้าเต็มกำลัง เพื่อรู้ให้ได้ว่าเธอคือผู้หญิงในคืนนั้น
วันที่สองของการเปิดภาคเรียน ช่างเป็นเช้าที่สดใสในความรู้สึกของน้ำมนต์ เสียงรองเท้ากระทบพื้นทางเดินของคอนโดบนชั้นที่ห้าสิบแปดที่เงียบสงบ ปลายนิ้วเรียวกดปุ่มลิฟท์ รอเพียงไม่นานประตูก็เลื่อนเปิด ร่างระหงก็เดินเข้าไปภายใน และไม่ถึงหนึ่งนาที ลิฟท์ก็พาเธอลงมาถึงชั้นล่าง แต่ทันทีที่ประตูเลื่อนเปิดออก
“นับสี่” เสียงคุ้นหูที่คิดไว้อยู่แล้วว่าจะต้องได้เจอ น้ำมนต์ชะงักเท้ามองคนตัวสูงที่ยืนพิงเสาอยู่ เขาใส่เสื้อช็อปวิศวะสีน้ำตาลเข้ม ปักโลโก้ภาควิชาเครื่องกลที่หน้าอก ปลดกระดุมทั้งหมด เผยเสื้อยืดสีขาวข้างในกับสร้อยเงินเส้นเล็กที่ห้อยเกียร์วิศวะ
“ค่ะ” พูดจบ น้ำมนต์ก็เดินผ่านหน้าเขาไป
กรมาดักรอน้ำมนต์ที่หน้าคอนโดของเธอเช่นนี้ทุกวัน บ้างก็มาดักรอหน้าคณะบริหารธุรกิจ ทั้
