ติ่ง…..
เสียงลิฟท์ทำงานเมื่อปลายนิ้วยาวๆ กดเรียก ก่อนร่างของน้ำมนต์จะถูกเหวี่ยงเข้าด้านใน ตามมาด้วยคนตัวสูงที่แผ่รังสีน่ากลัวชวนขนลุก แต่ถามว่าน้ำมนต์กลัวหรือไม่ เปล่าเลยเพราะเธอเองก็ต้องการแบบนี้อยู่แล้ว ทว่า เพื่อความสมจริงเธอถึงยังเล่นบทสาวชอบเที่ยวที่โดนขัดใจอย่างแนบเนียน
“พี่กรจะลากหนูออกมาทำไม หนูกำลังจะได้กินของดีอยู่แล้วเชียว”
“เป็นผู้หญิงแต่ไปอ่อยผู้ชายแบบนั้นได้ยังไง ไม่อายบ้างหรือไง”
รอยยิ้มของน้ำมนต์คลี่ออกมาให้เห็นราวไม่ทุกข์ร้อนอะไร พร้อมกับจงใจกระตุ้นอารมณ์ให้คนข้างกายยิ่งกลายร่างเป็นหมาบ้าเข้าไปอีก
“ถ้าอายแล้วเมื่อไหร่จะได้กินล่ะคะ พี่กรไม่เห็นเหรอว่าผู้ชายคนนั้น น่า...กินขนาดไหน กล้ามแน่นๆ แบบนั้น อุ๊ย! ยิ่งคิดก็ยิ่งสยิว”
กรามได้รูปถูกขบเข้าหากันอีกครั้งทั้งยังแน่นกว่าเดิม มือกระชากต้นแขนเล็กแรงๆ จนคนตรงหน้าถลาเข้ามาหากาย นัยน์ตาเต็มไปด้วยความดุดันจ้องมองหญิงสาวน
