ตอนที่ 4 อุบัติเหตุเกิดที่โรงอาหาร..

ที่โรงอาหารของ มหาวิทยาลัย ขณะที่ภาคินเคลื่อนที่ไปยังจุดมุ่งหมายนั้นเขาได้ชะเง้อดู ในโรงอาหารว่าหญิงสาวนั้นหายไปไหนแล้ว 'นั้นคือเธอกับเพื่อนกำลังพูดกระชิกหยอกล้อกัน น่ารักสะจริงเชียว รอยยิ้มที่งดงามนั้น ถ้าหากเป็นเราเธอจะยิ้มแบบนี้มั้งไหมว่ะ' เมื่อเจอหญิงสาวแล้วภาคินก็มุ่งหน้าไปยังร้านก๋วยเตี๋ยวป้าบัว "ป้าครับ....มีเมนูก๋วยเตี๋ยวแนะนำบ้างไหมคับ !!?" ก๋วยเตี๋ยวก็ไม่เคยกินจะสั่งอย่างไงว่ะทีนี้ไอ้คินเอ้ย "อ้าวพ่อหนุ่ม ลองชิมแบบ..หนูนิสาดูไหมละ !" "...@.@..!" "เนี้ยหนูนิสาเป็นลูกค้าประจำของป้าเลยน๊าาาา" นิสาทำหน้าเลิ่กลั่ก....หัวใจเต้นดังเหมือนจะตีกลอง "เดี๋ยวจะหาว่าป้าคุย....ต้องลองชิมดูนะ" ทีนี้นิสาแก้มแดงเป็นลูกตำลึง..หน้าร้อนผ่าว "กินก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟต้มยำ ลองดูไหมละ .?! " "อย่างนั้นหรอครับ..งั้นผมเอา1ชามครับ ." คงจะอร่อยน่าดูนะ สั่งแต่เมนูนี้งั้นหรอ อิอิ ได้ข้อมูลเพิ่มแล้วสิเรา ทางฝั่งนิสากำลังปรุงเครื่องปรุงชิมอะไรก็ไม่รู้เรื่องเลยทีนี้ แต่ก็ยังตั้งสติ ทำหน้านิ่งๆ เชิดๆตามสไตล์ของเจ้าล่อน "อ้าวรุ่นพี่ภาคิน ..มากินก๋วยเตี๋ยวร้านนี้เหมือนกันหรอค่ะ " เสียงใสเหมือนเสียงนกแก้วนั้นคือเสียงจากพิมเพื่อนรักนิสาที่ได้เอ่ยทักทายภาคิน "อ่อ..ครับลองทานดูครับ" ไอ้เราก็นึกว่าอีกคนจะทักแฮะ...เธอชื่ออะไรน๊าาา..ใครกันที่ชื่อนิสา ส่วนมาร์กเดินตามมาสังเกตุการณ์ดูแล้วว่ามันมีอะไรแปลกๆจึงเดินเข้ามาหาภาคิน "เฮ้ยยย....ไอ้คิน ทำไมถึงได้มากินก๋วยเตี๋ยวว่ะ ปกติไม่ยักจะกินนี้หว่าาา" มาร์กจี้จุดไปอีกรอบ "ก็หิว..อีกอย่างกูอยากกิน..มีอะไรไหมว่ะ !! " ใช่ที่จริงภาคินก็อยากกินก๋วยเตี๋ยวยุบ้างแหละน๊า ส่วนนิสาเห็นภาคินเดินมาที่ร้านก็รีบเดินหาโต๊ะว่างเพื่อหาที่นั่ง "อ้าวยัยนิสา...รอฉันด้วยแก.." พิมสังเกตเห็นนิสาเดินไปจึงรีบร้องทัก 'นี้เธอชื่อ..นิสา..หรอเนี้ย แค่ชื่อก็น่ารักแล้ว ' "เฮ้ยย..ไอ้มาร์กเอาเส้นอะไรว่ะ..สั่งป้าแกดิ" ภาคินรีบเร่งเพื่อนแก้เก้อ " อะ..เอ่อ..ป้าครับ เอาบะหมี่1ชามครับ" ไอ้นี่ก็เร่งกูจังเล้ยยยยย "ได้เลยจ้า..พิเศษไหม" " พิเศษครับ!" ป้าบัวจับเส้นบะหมี่ ขยุ้มเอาแป้งที่ติดออกใส่ที่ตระกร้อตามด้วยผักอย่างชำนิชำนาญ..พอได้ที่แล้วจึงใส่ชาม..ตามด้วยหมูนิ่มที่หมักด้วยสูตรพิเศษขอแกไว้ ลูกชิ้นหมูอร่อยๆ ตามด้วยใส่กระเทียมเจียวห๊อมๆ ต้นหอมผักชี..ผักชีฝรั่งหั่นฝอยนิดหน่อย เติมน้ำซุปห๊อมหอมมมม.. "อ่าาา..ได้เเล้วจ้า บะหมี่พิเศษ" "เฮ้ออ..ไอ้คิน..แกตามน้องคนนั้นมาหรอว่ะ!" "...0_0.!..'แม๊รู้ใจกูไปอีกนะมึง' !" ภาคินได้แต่พึมพำอยู่ในใจ "รีบปรุงรีบกิน....จะได้หุบปาก!" "อ้าวไอ้คิน.." ขณะที่ภาคิน เดินไปตั้งที่โต๊ะข้างๆกันนั้น...วางชามก๋วยเตี๋ยวแล้วเดินไปซื้อน้ำกิน เผอิญ... "ตุ๊บบบบบ " "...0.0..!" "อุ๊ยยยย!!" "..(o.o)..!" "เฮ้ยยยยย "...0.0..!" "อร้ายยยยย!!!" เสียงดังประสานพร้อมเพรียงกัน "นิสาาาาา....!" "ไอ้..คินนนนน" ทั้งคู่เดินชนกัน ส่วนนิสาล้มไปอยู่บนตัวภาคิน จมูกคมสันได้รูปแนบชิดกับแก้มนิ่มๆสีชมพูของนิสา หน้าอกอวบอั๋นอยู่บนแผงอกใหญ่กล้ามเนื้อแน่นเหมือนคนออกกำลังกายเป็นประจำ 'โอ้แม่เจ้าหน้าอกเขาแน่นน...มากกกกก นิสำได้แต่คิดในภวังค์' 'แม่คุณเอ้ยย..อกนิ๊มนิ่มมมมส่วนภาคินก็ไม่น้อยหน้าจ้า..ความหื่นก็ไม่แพ้ชายไดเลย' "อร้ายยยยย..!!." เมื่อหลุดจากภวังค์ นิสาจึงร้องขึ้นอย่างตกใจแอบดีใจด้วย อิอิ